Cahir Castle en Swiss Cottage: dreigend en daarnaast idyllisch

Cahir Castle

Cahir Castle en Swiss Cottage: dreigend en daarnaast idyllisch

Ierland kent, net als Schotland en Wales, een lange en bewogen historie en dat komt niet in het minst doordat deze drie landen in het verleden meermalen onder de voet gelopen zijn door hun Engelse buren. Die historie komt levendig tot uitdrukking in het Ierse plaatsje Cahir, dat aan de N24 ligt op zo’n veertien kilometer ten noordwesten van de stad Clonmel.>Als je via de N24 door Cahir rijdt, kun je het kasteel niet missen. Het plaatsje is in feit ontstaan rondom het kasteel, dat op een rotsachtig eiland in de rivier Suir ligt. Op dit eilandje lag al vrij vroeg een aarden versterking, een zogenaamde ‘dun’ in het Keltisch, die in de twaalfde eeuw vervangen werd door een stenen fort in opdracht van de koning van Thomond (het huidige Limerick).

Individuele wandelreizen in Ierland bij Aktivatours.nl

Indirect stamt de huidige plaatsnaam af van de Keltische naam, Cathair Dhuin Iascaigh, wat zoiets wil zeggen als: ‘Het fort van de dun waar een overvloed van vis is.’ Tja, die Kelten wisten wel wat het geven van poëtische namen was… Overigens is Cahir een schattig plaatsje waar je, als je op doortocht bent, beslist eens moet aanleggen om je benen te strekken en het kasteel en het nabijgelegen Swiss Cottage te bezoeken.

>>>Bekijk hier alle aanbiedingen naar Ierland>>>

Cahir Castle

Korte geschiedenis

Cahir Castle is één van de indrukwekkendste kastelen van Ierland en wordt daarom vaak gebruikt als filmdecor. Het bestaat uit een drietal delen, waarvan het binnenste deel op de fundamenten staat van het Normandische kasteel uit de dertiende eeuw. Dit werd gebouwd nadat in de late twaalfde eeuw dit deel van Ierland onder de voet gelopen was.

In 1375 werd het kasteel geschonken aan James, de derde graaf van Ormond, die het hoofd was van de Butlers, een machtige Anglo-Normandische familie. In 1543 benoemde koning Hendrik VIII het toenmalige hoofd van de familie, Thomas Butler, tot Lord Baron of Cahir als dank voor zijn loyaliteit aan de Engelse kroon.

Door gebrek aan erfgenamen ging het kasteel over naar een andere tak van de Butlers, waarbij weer een andere Thomas Butler op een gegeven ogenblik de kant koos van troepen die in opstand kwamen tegen de Engelse kroon. In 1599 vielen Engelse soldaten van koningin Elisabeth I, onder leiding van de graaf van Essex, het kasteel aan met geschut, wat veel schade aan het kasteel toebracht.

Uiteindelijk werden de Butlers weer in het gareel gebracht, maar volgens een verdrag uit 1652 mochten ze het kasteel houden. Nadat de hoofdlijn van de Butlers in de late achttiende eeuw voor een groot deel uitgestorven was, begon het kasteel te vervallen.

In de jaren tussen 1840 en 1846 voerde het restant van de familie een uitgebreide restauratie van Cahir Castle uit, wat hen overigens bijna bankroet maakte. Na het overlijden van de laatste erfgenaam ging het kasteel in 1964 over naar de Ierse staat, die verdere restauratiewerkzaamheden liet uitvoeren.

Wat is er te zien?

Bij Cahir Castle moet je geen volledig ingericht kasteel verwachten. De kern van deze bezienswaardigheid wordt gevormd door de versterkingen die laten zien waarom een kasteel in een tijd zonder geschut zo’n enorm obstakel was en een ‘pain in the ass’ voor tegenstanders.

Je merkt dat direct als je op de toegangsweg naar het ticketoffice loopt. Naast je rijzen rotsen op die worden bekroond door dreigende en immens dikke muren en versterkingen. Eenmaal binnenin Cahir Castle, kun je diverse gebouwen, torens en wallen bezoeken, die je een mooi uitzicht geven op het plaatsje zelf. Je kunt zien welke verdedigingsmiddelen er gebruikt werden om het kasteel te beschermen tegen indringers.

Dat varieert van schietgaten en kantelen tot luiken in de vloer waardoor allerlei nare dingen gegooid konden worden om vijanden tegen te houden. Je ziet de windas die gebruikt werd om het ijzeren valhek te laten zakken of ophalen. Je kunt over een deel van de wallen lopen en na het afdalen van een (glibberige) stenen trap kom je terecht bij een ijzeren hek waar, diep in de rotsgrond, gevangenen aan hun lot werden overgelaten.

Hoewel de grote ridderzaal voor het grootste deel uit 1840 stamt, geeft het een goede indruk van de zalen waarin grote banketten plaatsvonden. Er zijn verschillende tentoonstellingen te vinden, waarvan het panorama van de aanval door de graaf van Essex beslist de moeite waard is als je wilt weten hoe een dergelijke belegering in zijn werk ging.

Swiss Cottage

Als je vanaf het kasteel een wandelpad langs de rivier Suir volgt (wat overigens een prachtige wandeling is), kom je op een gegeven ogenblik terecht bij een trap die voert naar het zogenaamde Swiss Cottage. Eind achttiende, begin negentiende eeuw was het mode bij de upper ten om ‘landelijk’ te doen. De Butlers hadden dan ook in 1810 aan John Nash, een in die tijd bekende architect, opdracht gegeven voor het ontwerp en de bouw van een zogenaamde ‘cottage orné’, een soort pseudo landelijk huisje.

Hier konden lord en lady Cahir met hun gasten het idyllische plattelandsleven naspelen en picknicks houden in (opnieuw) pseudo boerenkleding. Het ging ze overigens te ver om dat allemaal zelf te verzorgen. Het ware werk moest natuurlijk gedaan worden door bedienden.

Om de illusie echter in stand te houden, moesten bedienden zo weinig mogelijk gezien worden. In de cottage is dan ook een deur die naar een trap in de grond leidt en vandaar naar de keuken, bediendenverblijven en andere dienstruimtes en vervolgens helemaal onderaan naar buiten. Er waren bepaalde regels waaraan het ontwerp van een cottage orné moest voldoen.

Het huisje mocht niet opvallen in het landschap, de details moesten zijn afgeleid van de natuur en die details mochten niet gelijk zijn aan elkaar. De in opdracht van de Ierse regering prachtig gerestaureerde cottage omvat een tearoom, een muziekkamer en twee slaapkamers die bereikt kunnen worden via een mooie, gietijzeren wenteltrap.